NĂ« prag tĂ« ndeshjes mes ShqipĂ«risĂ« dhe SerbisĂ« nĂ« âAir Albaniaâ, trajneri serb Dragan StojkoviÄ, i njohur si âPiksiâ, u prit nĂ« TiranĂ« si njĂ« figurĂ« e veçantĂ« dhe me plot respekt. Portali serb âBlicâ sjell njĂ« episod tĂ« papritur dhe tĂ« ngrohtĂ« nga e kaluara, ku pĂ«rtej tensioneve dhe rivaliteteve, spikat historia njerĂ«zore e njĂ« miqĂ«sie tĂ« vjetĂ«r mes Piksit dhe shqiptarit (pĂ«rkthyes nĂ« konferencĂ«) Pleurat Himaduna, njĂ« lidhje qĂ« nisi gjatĂ« shĂ«rbimit ushtarak nĂ« PrishtinĂ«, 41 vite mĂ« parĂ«, dhe qĂ« u rikthye nĂ« qendĂ«r tĂ« vĂ«mendjes nĂ« mĂ«nyrĂ« krejt tĂ« pazakontĂ«.
Dragan StojkoviÄ âPiksiâ u prit nĂ« TiranĂ« si njĂ« âyllâ i vĂ«rtetĂ«, pĂ«rpara ndeshjes mes ShqipĂ«risĂ« dhe SerbisĂ« (tĂ« shtunĂ«n, ora 20:45). NjĂ« numĂ«r i madh gazetarĂ«sh vendas morĂ«n pjesĂ« nĂ« konferencĂ«n pĂ«r shtyp, ku trajneri serb iu pĂ«rgjigj me respekt madje foli shqip dhe u uroi Bajramin.
Por në atë turmë u veçua një njeri, një emër nga koha e Jugosllavisë së madhe: Pleurat Himaduna, që kishte shërbyer në ushtri, në Prishtinë, bashkë me Piksin.
KanĂ« kaluar plot 41 vjet qĂ« nga ajo kohĂ«, dhe fati i solli sĂ«rish bashkĂ«. Himaduna ishte pĂ«rkthyes nĂ« konferencĂ«n pĂ«r shtypin tĂ« Piksit njĂ« ditĂ« para ndeshjes nĂ« âAir Albaniaâ.
Përpara se të merrte fjalën, Stojkoviç e përqafoi përzemërsisht Pleuratin, i befasuar nga miku i dikurshëm i ushtrisë. Dhe kështu lindi historia për shqiptarin që ndoshta është i vetmi që do të bëjë tifo për Serbinë, për shkak të Piksit.
“U pĂ«rshĂ«ndetĂ«m me shumĂ« dashamirĂ«si. Piksi ka qenĂ« nĂ« ushtri nĂ« PrishtinĂ« bashkĂ« me kĂ«ngĂ«tarin Alen Slavica. Jemi shoqĂ«ruar shumĂ«. Kalonim kohĂ« tĂ« bukura me tĂ« dhe me prindĂ«rit e Piksit. Ishte e natyrshme qĂ« pas kaq vitesh tĂ« pĂ«rqafoheshim”, â tha Pleurati.
Në vitin 1984, Piksi kishte ardhur në Prishtinë si futbollist që kishte fituar medaljen e bronztë olimpike në Los Anxhelos, ndërsa Himaduna punonte si producent në Televizionin e Prishtinës.
“E mbaj mend gjithçka. Ishte i ri, i sjellshĂ«m, edhe prindĂ«rit e tij ishin njerĂ«z tĂ« mirĂ«. Asokohe shĂ«rbimi ushtarak ishte normal. NĂ« PrishtinĂ« kishte mbĂ«shtetje tĂ« mirĂ« dhe pĂ«r kĂ«tĂ« arsye vendosĂ«n ta kryente shĂ«rbimin atje.”





